AWK – Aparat widzenia kontrastu
AWK - Aparat widzenia kontrastu
Badania widzenia kontrastu, stanowią szczególny rodzaj pomiaru widzenia w ciemni polegający na ocenie czułości kontrastowej osoby badanej, a tym samym ocenie zdolności jego widzenia. Zasada: im większy kontrast (większa różnica w jasności) tym niższa zdolność widzenia tj. rozróżniania obrazów inaczej oświetlonych. Aby określić jakościowo jasność obserwowalnego pola, wprowadzono wielkość mierzalną jaką jest luminancja (jednostka: kandela/metr² – cd/m²) i dla oczu zdrowych wynosi 0,032cd/m². W przypadku niższej zdolności widzenia (np. zaćma) jaśniejszy musi być obszar świecący.
Aparat służy do określenia widzenia kontrastowego osoby badanej. W celu określenia, czy badany jest w wystarczającym stopniu zaadaptowany, wprowadzono konstrukcyjnie słabo oświetlony obszar, który przed badaniem, badany (po adaptacji) powinien zauważyć.
Podczas badania, tło pod Pierścieniem Landolta zostaje powoli rozjaśniane (następuje zmiana kontrastu). Badany po prawidłowym określeniu położenia optotypu, przyciskając przycisk przerywa dalsze podświetlanie. Aparat “zapamiętuje” tę wielkość. Wielkość ta określa badającemu, stopień widzenia kontrastu, jest ona charakterystyczna dla każdej osoby i odpowiada za widzenie słabo oświetlonych konturów widocznych w warunkach słabego oświetlenia.
Po krótkotrwałym olśnieniu następuje podświetlenie Pierścienia Landolta do zapamiętanej wielkości. Badany po określeniu położenia optotypu przyciska przycisk przerywając jego podświetlenie, a czas który upłynął mówi o stopniu adaptacji wzroku po olśnieniu. Taka konstrukcja w lepszym stopniu odzwierciedla możliwości widzenia osoby badanej, od badań przeprowadzanych na dotychczas używanych aparatach. (autor)